بیست و پنج سال پیش  هنگامی که با یکدیگر آ شنا شدیم خلبانی دلبا خته

 پرو از بودم و پس دستگا ههای پرواز  و سرعت پی معنایی می گشتم.

بیست سال پیش  رهسپار سفری همبال مرغ دریایی شدیم.ده سال پیش

 منجی جهان رادیدیم  ودر یا فتیم که منجی خود ماییم.اما لابد فهمید ه ای

که همواره آ دمی تنها، سودا پیشه  و بلند پرواز بو ده ام  که خود را پشت

پرده ای ازکلمات پنهان کرد ه ام. و درست فهمید ه ای.

سر انجام یقین یا فتم چنان خوب می شناسمت  که ما جرا های زندگی ام

را از آ ن تونیز بدانم – ما جرا های شاد و نه چندان شاد-

 کم کم از ساز و کار جهان سر در می آ وری ؟من نیز .هنگام یاد گیری بیقرار

و تنها بوده ای ؟من نیز.سراسر زندگیت را پی عشقی یگانه گشته ای؟

من نیز چنان کرد ه ام و یگانه ام را یا فته ام:همسرم لسلی پریش باخ که در

 کتاب پلی به سوی جاودانگی با او آ شنا یت کرد ه ام.

من و لسلی اکنون با هم می نویسیم.شد ه ایم ریلسچاردلی؛بی آ نکه بدانیم

 کدام یک کجا پایان  می گیرد  و دیگری کجا آ غاز می شود.

از برکت رمان پلی به سوی جا ودانگی جمع خو انندگان کتاب هامان روز به روز

 گرم تر شده؛ افزون بر  همپروازان ماجرا جوی کتابهای پیشین  دیگرانی به ما

 پیو سته اند که دلشان پر می کشد برای عشق و دیگرانی نیز که عشق را

 یا فته اند  و پیوسته و پیوسته برایمان می نویسند که زندگی ما آ یینه زندگی

 آ نهاست.شاید همگی دگرگون می شویم و در این  دگرگونی با زتاب یکدیگریم.

نا مه هایی که برایمان می رسد اغلب در آ شپزخانه می خوانیم؛ یکی بلند بلند

می خواند و دیگری خوراک من در آ وردی آ ن روز را تدارک می بیند. نامه برخی

 از خواننده ها  چنان  از خنده روده برمان می کند  که سالاد  و سوپ قاطی

 می شود ؛بر خی نیز شوری اشک را نمک خورا کمان می کنند.

روز با نا مه ای یخ زدیم:

((ریچار دیگری را در رمان پلی به سوی جاودانگی در به در کردی ؛مردی که گریخت

 و از پذیرفتن لسلی به عنوان  تنها زن زندگیش سر باز زد ؛به یاد داری؟فکر کردم

که بد نیست  که از خودم برایت بگویم؛چون من همان مردم  و می دانم پس از

 آ ن چه گذشته است.))

……………..ادامه دارد

خودتان باشید

خود بودن یعنی رفتار ،ارتباط  و بر خوردتان باید به گو نه ای باشد  که وا قعا

 هستید.مثلا اگر شاد  و پر انرژی هستید نباید سعی کنید وقتی با طرف مقا بلتان

 شو خی می کنید خود را شاد نشان ندهید .اگر زنی شو خ طبع هستید  نباید

 زمانی که با مردی ارتباط دارید  شو خی نکنید .اگر  رو شنفکر هستید  نباید

 طی گفتگو با فرد مقابل نظراتتان را به او نگویید.

خود بودن همچنین به این معناست که به جای استفاده از یک سری پند و

 اندرزهای  از قبل تعیین شده  قو انین گذشتگان، هر لحظه عکس العمل

 واقعی خود را نشان دهید .

اگر قصد دارید طرف مقا بلتان را به مهمانی دوستتان دعوت کنید  اگر چه آن فرد

 شمارا به گردش د عوت کرده باشد  این کار را بکنید .اگر قصد دارید از یک

 و اقعه تلخ که برای دوستتان اتفا ق افتاده بگویید حتما این کار را بکنید.

اگر دلتان می خواهد نیم سا عت تلفنی با کسی که تازه با او آ شنا شد ه اید صحبت

 کنیدو به درد دل هایش در مورد خانواده اش گوش کنید این کا ررا بکنید.

خلاف خود بودن چیست؟

نقش بازی کردن و نشان ندادن درون خود به گونه زیر:

سرد رفتار کنید حتی زمانی که به او علا قه مندید.

نشان دهید همه چیز عالی است حتی اگر این طور نبا شد.

خود را ساکت و خود دار نشان دهید  حتی زمانی که حرفی برای گفتن دارید.

حتی زمانی که در دسترس هستید خود را دست نیا فتنی و پر مشغله نشان  دهید .

خود را دوستانه،آرام و شاد نشان دهید  حتی اگر می خواهید بخش عمیق تری

از جنبه های رو حی خود را نشان دهید .

زمانی که هدیه گرفتید حتی اگر خوشحال شدید خلاف آن رانشان دهید .

نشان ندادن درون خود یعنی :

اطلا عات  را درباره خود وا قعی تان  نشان ندهید ،حتی زمانی که او از شما

سو الی می پرسد .

احساسات خود را نشان ندهید حتی زمانی که او احساساتش را نشان می دهد.

نظرات خود را نگویید

امیال خود را ظا هر نکنید.

اگر خود وا قعی تان را نشان ندهید چه می شو د؟

الف- با او صادق نبو ده اید.شما در وا قع بخشهای خوشایند و جو دتان را نشان

می دهید  تا او شما را راترک نکند.

این یک راه فریبنده است که خود را علاقه مند نشان دهید

او فکر می کند شما  خجالتی هستید در صو رتی که  شاد و پر احساس هستید.

فکر می کند شاد و خوشبختید در صو رتی که بعدا می بیند  درون گرا و خوددار

 هستید وبعد می بیند نظرات شما کا ملا متفا وت است.

آیا دوست دارید طرف مقا بلتان خودرا طور دیگری نشان دهد با شما ازدواج کند

 و بعد ببینید  فریب خو رده اید؟

ب- با نقش بازی کردن با خودتان صاد ق نیستید.

در این صورت به خودتان بی احترامی کرده اید

شما خود را آنگونه که هستید دوست ندارید

ممکن ا ست با این کار مو قتا عشقی را به دست بیا ورید و لی عشق کسی که

 حقیقتا خود شما را دو ست دارد به دست نخواهید آ ورد.

ج- اگر شما خودتان نبا شید هرگز آ رام نخواهید گرفت:

شما دا ئم مجبور هستید به گو نه ای خوش آیند دیگری رفتار کنید در این صو رت

از آن را بطه دا ئما نگران هستید که کا ردرست را انجام می دهید یا نه.

اگر هنگام تلفن کردن دائم مشغول و قت گرفتن باشید که بیشتراز ده دقیقه صحبت

 نکنید احساس را حتی می کنید

اگر در اولین ملاقاتتان سعی کنیدخود را علا قه مند نشان ندهید؛ به چشمهاش نگاه

نکنید؛  در مورد ازدواج گذشته تان صحبت نکنید ؛ با هر چیزی که میگوید مخالفتی

 نکنید؛احساس را حتی می کنید ؟شما را نمی دانم و لی من قطعا دیوانه می شوم.

د- اگر نقش بازی کنید نمی توانید به عشقی که به دست

آ ورده اید اعتماد کنید.

چه طور می توانید به طرف مقا بلتان اعتماد کنید در صو رتی که

 می دانید در حال نقش بازی

کردن هستید؟

به خاطر داشته باشید شما به دنبال یک فرد خاص نیستید شما به دنبال فرد

 مناسب خودتان هستید.

مثلا اگر مذهبی هستید و می خواهید در یک مراسم مذهبی شر کت کنید به او

می گویید که نمی توانید با او با شید یا فکر می کند عجیب و غریب هستید .

یا بی تفاوت است و به را بطه اش ادامه می دهد

و یا به آنچه انجام می دهید علا قه مند است  و را بطه شما عمیق تر می شود.

هرچه زورد تر بفهمید با طر فتان سا زگارید یا نه بهتر است و

دوست داشتن خود به این معناست که به خود اجازه دهید خودتان باشید .اگر

 طرف مقا بل شما را به این شکل نخواست او فرد مناسب شما نیست.

خود بودن یکی از قد رتمند ترین عوا ملی است که به می توانید فرد مناسب را

 جذب کنید .

هرچه بیشتر خودتان باشید؛آ رامتر و و اقعی تر باشید فرد مناسب در کنار شما

 احساس را حتی و آرامش بیشتر ی می کند  می خواهد کنار شما بماند تا جایی

 که نمی تواند بدون ما زندگی کند.

شما بی نظیر و بی همتایید.

هیچ انسانی مثل شما در تمام دنیا و جود ندارد.بی نظیر بو دنتان بزر گترین

 ویژگی شماست .

زمانی که خودتان هستید هیچ ر قیبی ندارید.

جشن بگیرید به خاطر  آنچه هستید ،بگذارید شخصیتتان بد رخشد  و زمانی که

 فرد مناسب را یا فتید او شما را به خاطر آنچه هستید دوست دارد  و احساس

 می کند خدا وند شما را مخصو ص او آ فرید ه است.

قانون ششم :

اگر کسی را دو ست دارید به او بگویید.

کنار جاده می نشینم

را ننده لا ستیک ما شین را عوض می کند

جایی را که از آ ن امده ام دوست ندارم

جایی را که را هی اش هستم دوست ندارم

چرا چنین بی صبرانه چشم دو خته ام به تعویض لاستیک؟

از دست کوسه ها درر فتم

ببر ها را کشتم

آنچه مرا از پا در آ ورد

ساس بود

ساس!

«آرنت می پرسد وظیفه تفکر چیست؛اگر فلسفه به بن بست یا به آ خر خط

رسیده باشد ؟

برای آ رنت؛فکر یک فعالیت  اخلاقی است.غیر از آن تفکر، سر گرمی و عشق

او بود.

اومی نویسد فکرکردن یعنی  بیدار، تیز هوش و زنده وبو دن.

تفکر  یعنی زندگی؛چون تفکر مقدمه وجدا ن  داشتن است . و استقلال فکری

 و خود فکر کردن مو جب چاقی ! و تندرستی انسان می شو د و با اشا ره به

سقرا ط می گوید :

فکر یعنی صحبت ؛مکا لمه و دیا لوگ با خود.»

ادامه این مطلب را در  سایت خزه مطا لعه کنید

تو را دوست دارم

چون نان و نمک

چون لبان گر گرفته از تب

که نیمه شبان در التهاب قطره ای آب

                              بر شیر آبی بچسبد

تو را دوست دارم

چون لحظه شوق ،شبهه ،انتظار،نگرانی

در گشودن بسته بزرگی

که نمی دانی در آن چیست.

تو را دوست دارم

چون سفر نخستین با هوا پیما

بر فراز اقیا نوس

چون غو غای دلم

لرزش دل  ودستم

در آستانه دیداری در استانبول

تو را دوست دارم چون گفتن ((شکر خدا زنده ام.)) 

بر دوستم خشمگين شدم؛ خشم خود را ابراز كردم خشم من تمام شد.

بر دشمن خود خشمگين شدم ؛ خشم خود را ابراز نكردم افزايش يافت.

وبا ترس ولرز  هر شب و صبح  آن را با اشكهايم آبياري كردم وبا لبخند و فريب

 بر آن نور تابيدم .

صبح و شب رشد و نمو كرد؛ تا آنكه  سيب برٌاقي بر آن روئيد  و دشمن من آن

را ديد كه مي درخشيد  واو مي دانست كه آن سيب از آن من است ؛ وقتي كه شب

 پرده سياه خود را گسترد او براي دزدي به باغ من آمده بود  صبح با خوشحالي

ديدم  كه دشمن من زير درخت دراز كشيده بود.

 «ويليام بليك شاعر انگليسي ،حكاك نقاش و عارف بود .اشعار او به خاطر عرفاني

بودن  و سمبل پيچيده اش  شهرت خاصي دارد.»

 پيام اين شعر بسيار عميق است  هر گاه  شما چنين جرقه اي رادر وجود خود

 احساس كرديد  وخشم شما رو به فزوني گذاشت حركت شما به سوي باتلاق

خواهد بود  راه خروج از اين باتلاق بالقوه  باز ايستادن و تبديل  طرف مقابل

 به يك دوست به عوض يك دشمن است.

به آن شخص بگوييد  احساس من اين است كه تو داري مرا فريب مي دهي  و

 ترجيح مي دهم دست از اين كار برداري .اين بيان  صميمانه و متين  خشم را

 به كنار خواهد راند  و مانع رشد درخت  سمي شده كه سبب نابودي شما و

 دشمن خواهد شد.

اختلاف نظر داشتن براي دو شريك امري اجتناب ناپذير است.اغلب احساس خود

 را در مورد  دو نفري كه  در تمام موارد  توافق دارند اينگونه بيان مي كنم وجود

 يكي از اين دو غير ضروري است.

دوست شما اغلب كسي است كه بر خلاف شما مي تواند شما را  به عصبانيت بكشاند.

آن شخص دقيقا به علت داشتن آن توانايي؛ دوست شماست. هنگامي كه شما خود

 را در معرض خشم مي بينيد  شخصي كه باعث اين عصبانيت شده  بزرگترين معلم

شما درآن لحظه است.

آن شخص به شما مي آموزد كه  شما هنوز بر خود حاكم نيستيد  واينكه شما هنوز

 نمي دانيد  چگونه آرامش را انتخاب كنيد.

با بيان احساس خود  از مو ضع استقلال و صميميت  خشم ناپديد مي شود و درخت

سمي رشد نمي كند.اين مطالب از   كتاب حقايق جاودان  زندگي انسانها  نوشته دكتر

 وين داير انتخاب شده بود.

در نهایت هدف تمامی روابط این است که  به شما کمک کنند انسانی

کاملتر و مهربانتر باشید ویکی از  راههای تحقق این مهم این است که

  نقطه  ضعفها و کاستی هایمان را به ما نشان دهند. و آنچه را هنوز

در ما نا زیبا و دوست نداشتنی است را به رخمان بکشند.

اما چه کسی بهتراز نامزد یا همسرتان میتواند حساسیت احساسی و عاطفی شما را

 بر انگیزد؟چه کسی میتواند به خوبی فرزندان شما  بدترین جنبه های شخصیتی

 شمارا به رختان بکشد؟چه کسی بهتر از افراد خانواده تان  می تواند احساس 

 ناتوانی و ناشایستگی به شما بدهد؟چه کسی غیر از کسانی که با آنها صمیمی

 هستید می تواند  بر احساساتتان تاثیر بگذارد و  وحرص شمارا د ربیاورد  و

واکنشهایی را سبب شود ؟و د رعین حال  هرگز نتوانید او ار کنار بگذارید.

 ومجبور شوید تحملش کنید و هر طور شده با او سر کنید؟ تمامی ما پا سخ

 این سوال را می دانیم هیچکس

روابط صمیمی بهترین کلاسهایی هستند که می توانید  مهمترین درسهای زندگی

را در آنها بیاموزید.در این میان، عزیزان شما بهترین  آموزگاران شما هستند.

زیرا تنها کسانی را که دوست دارید قادرند  به طریقی که از دست هیچ کس

سا خته نیست  بر شما تاثیر بگذارند .آنان هستند که می توانند  شما را بیشتر

از هرکسی  زیر ذره بین بگذارند  و نقاط  ضعف و حساسیت و  کاستیهایتان

را به رختان بکشند.

تصور کنید میخواهید  جاسوسی استخدام کنید تا برایتان از یک شرکت خبر چینی

 کند.کسی باید باشد که بتواند  به جا هایی راه داشته باشد که معمولا دیگران

د رآن راهی ندارند .هرچه جاسوس صمیمی تر  و نز دیکتر و  از دیدگاه دست

اندر کاران و مقا مات آن شرکت  قابل اعتماد تر باشد ،بهتر می تواند  به اسرار

 شرکت را ه یابد و   اطلا عات ارز نده تری برای شما به ار مغان بیا ورد.

این اصل در با ره کسانی که دوستشان داریم نیز صادق است.

چرا که آنان هستند که مارا با  بزرگترین چا لشهای زندگیمان مواجه میکنند و

 سخت ترین و د رعین حال آموزنده ترین درسهای زندگی را به  یاد می دهند .

دلیلش هم آن هست که ما به هیچکس اجازه نمی دهیم تا بدین حد به ما نزدیک

 شودتا چنین کا رهایی از او ساخته باشد.

تنها عزیزانمان هستند که میتوانند به قلبمان را ه داشته باشند و موانع احساسی

عاطفی مارا  دور بزنند و به آسیب پذیریها ، تر سها ،خواسته ها ،نیاز ها و  تعلقات

 ما دسترسی داشته باشند.و به مجرد اینکه دستشان برسد کاری که برای آن

استخدام شده اند انجام می دهند .البته کار فر مایی که استخدام شده کسی جز ما

 نیست تا به ما کمک کنند  از زخمها و لطمات روحیمان که باید التیامشان دهیم

  عقاید و باورهای غلطی که داریم و  وباید تصحیحشان کنیم  و نیز الگو های 

 رفتاری نا سالمی که  باید تغییرشان دهیم٬آگاه شویم .

همانگونه که به خاطر دارید یکی از آمو زگاران دانا و عالی رتبه کسی را برای

 شما انتخاب کرد که  که تا سر حد ممکن با شما بد رفتاری کند  آنهم تنها به

این دلیل که رشد کنید  و د رنهایت او را ترک کنید.او کسی رابرای شما انتخاب

 کرد که می دانست دوستش دارید  به او اعتماد می کنید.کسی که به او نوعی

نز دیکی  مستقل از زمان و مکان احساس می کنید.کسی  که شما را جذب خود

 کند و  سپس درد و رنج زیادی به کامتان بریزدو د رنهایت کشف و شهود  و

دریا فتهای درونی ارزشمندی برایتان  در پی داشته باشد.

آیا تا به حال عاشق کسی شده اید که احساس می کنید اورا  همیشه می شنا خته اید؟ 

 و آشنایی شما صرفا دیداری ست  مجدد  نه آ شنایی برای اولین بار؟.

شاید دلیلش این باشد که شما رفیق رو زگاران دیرین خود یا فته اید .عزیزی که 

 با ر ها با او همسفر بو ده اید.گاهی افراد یکه آشنا به نظر می رسند  تنها به این

 دلیل به زندگی ما وارد می شوند تا به ما عشق بورزند  از ما حمایت کنند و رفیق

 شفیق ما باشند.گاهی آنان نقش دلدار احساساتی ما گاهی نقش پدر و مادر  و

 فر زندانمان را بازی می کنند.با رها و با رها نیز نقش کسانی را بازی می کنند

 که قلب ما را می شکنند.این افراد تا تغییری  شگرف در ما رقم نزنند از زندگی

 ما بیرون نمی روند و بی انکه  مهمترین و ارزشمندترین  در س های زندگی

و عشق را به ما نیا موزند ما را ترک نمی کنند.

آنان این مهم را  به طرز دیگری انجام می دهند  چیزهایی می گویند و کا رهایی

 می کنند که دیگر نتوانید  آنان را آنطور که باید و شاید دوست داشته باشید.

به گونه ای رفتا رمی کنند که توانایی ها  اراده و اعتماد به نفس شمارا به

مبارزه می خوانند. و نقطه ضعفهای شماراابه رختان می کشند.آسیب پذیریهای

 شمارا به رویتان می آورند. و تمرکز ذهن و آرامشتان را از شما می ربایند.

عزیزان شما آیینه هایی هستند که ،نقطه ضعفهای شماو  کاستیهایتان را به

 شما نشان می دهند و  سپس شمارا فرا می خوانند که  فراتراز محدودیتهای

خودتان گام بر داریدو عشق ورزیدن هرچه بیشتر و بیشتر رابیاموزید.

انسانهای کند ذهن و کم هوش به شما برد بار ی آموختند.

انسانهای عصبانی مزاج آرامش و خونسردی را به شما می آموزند.

انسانهای تحقیر گر عزت نفس را به شما می آموزند.

انسانهای بی احساس و بی اعتنا عشق بی قید و شرط را به شما می آموزند.

انسانهای دو رو صداقت را به شما می آموزند.

انسانهای لجباز  انعطاف پذبری را به شمامی آموزند.

انسانهای ترسو جرأت و شهامت را به شما می آموزند.

این فرد فرستاده شده بود  تا چه درس مهمی به من یاد بدهد؟د راین لحظه فاقد

چه ویژگی هستم که باعث شده متحمل رنج ودرد شوم؟این سوال را از خودتان

بپرسید.

ما معمولا جذب ویزگیها ی مثبت می شویم و  ویژگیهایی که برای ما آشنا باشند.

 و با شور و اشتیاق تمام می گوییم ما  چقدر شبیه به هم هستیم.

شک نداریم که برا ی هم ساخته شد ه ایم شک نداریم که انتخابمان درست است 

 سپس تا متوجه تفاوتهای خود ونامزدمان می شویم  سخت تلاش می کنیم آنهارا

 محو کنیم و از میان بر داریم .آنهم به این عنوان که خودرا  دارای تفاهم جلوه

 دهیم.اما همین تفا وتها و اختلاف ها هستند  که گرانبها ترین و بهترین درسها

را می آموزند.

رولبط صمیمی معمولا سختیهایی رابرای شما به همرا ه دارند زیرا  واردارتان

می کنند  به آیینه ای که پیش روی شماست نگاه  کنید  و ویژگیهایی را که در

دیگرا ن نمی پسندید  ،با زتاب بخشهای نا خوشایند و جو دتان بدانیدکه تا آن

 زمان باآنها رو به رو نشده بودید.

چنانچه ملاک و معیار شما  برای مو فقیت در ازدواج میزان تفا همی است  که

 با نامزدتان احساس می کنید ، ممکن است به اشتباه به این نتیجه برسید  که

 با او  رابطه ای نا سالم دارید.چرا این گونه روابط گاه گاه  دکمه های داغ

 حساسیت بر انگیز شما را فشار می دهند .اما هیچ اشتباهی د رکار نیست.

روابط صمیمی باید این دکمه ها را فشار دهند.او باید دارای ویژگیهایی باشند 

که شما با چالش روبرو سازدفلسفه روابط صمیمی همین است.

چنانچه کمالگرا باشید ممکن است همسر شما  شلخته  نامرتب از آب در آید

وچنانچه احساسات یا افکار خود را به سختی ابراز می کنید ممکن است  کسی سر

 راه شما قرار بگیرد که  مدام شما رازیر ذره بین قرار دهد  در باره احساساتتان

 از شما بپرسد.چنانچه کم طاقت و بی حوصله باشید ممکن است  شخص تنبلی

نصیبتان شود که مدام امروز و فردا می کند و همه کارها را به تعویق می اندازد.

رام داس  در کتاب کلاسیک و  و فوق العاده خو دبه نام

 (( این جا باش آنهم همین حالا)) می نویسد:

باید هویت واقعی مو جودات را دریابید ..........شخصیت ،مقام وخصوصیات

 جسمانی ما همه و هم ظاهر و پوشش هستند .دلبستگی و تعلق شما تنها  به

این گونه امر سطحی  است.تا زمانیکه به این ظواهر دل بسته اید راه به جایی

 نخواهید برد.وباعث خواهید شد آنانهم راه به جایی نبرند و در آن تعلق و دلبستگی

 به دام افتند.تنها زمانیکه جوهر ذات و ما هیت واقعی انسا نها راببینید  خواهید

 توانست خداوند را دریک یک انسانها بیابید و خود را ازتمامی قید ها و بند ها

 و دلبستگیها ظواهر آزاد سازید.بسیار سخت است  که از الگو و قالبی که از

 دیگران در ذهن خود پرورده ایم  دست بکشیم  الگو و قالبی که سالها صرف

 پروراندنش کرد ه ایم اما تا زمانی که الگویی را که با عشق راستین هماهنگی

 بیشتری نداشته باشد جایگزین این الگو  نکنیم همچنان گرفتا رهستیم.

هنگامی که از یاد نبریم عزیزان ما آموزگاران ما هستند  رفتا ر،نگرش 

و بر خوردمان به گونه ای شگفت انگیز تغییر می کند  و از انزجار و

 سرز نش  به عشق تشکر و امتنان تبدیل می شود.

راز هایی در باره زندگی

 باربارا دی آ نجلس

از خطا گفتم  شبی  زلف  تو را مشک ختن

می زند هر لحظه تیغی مو بر اندامم هنوز

در سفری دیگرم

به ملک سلیمان

سفر کلمه زیبا ییست.

در دنیای کهن روابط بر مبنای بیرون متمرکز بوده است .ما با گرفتن

چیزهایی خارج ازجودمان سعی می کنیم خودمان را خوشحال وکامل

کنیم. به ناچار این چشمداشت به یاس، رنجش و سر خوردگی منتهی

می شود. این عواطف یا  دائما پرورش می یابند  و  موجب کشمکش

های دائمی می شوند  یا اینکه سر کوب شده ما را به سمت  فلج شدن

عاطفی سوق می دهد. با وجود این ما به روابط خارجی  وابسته ایم

و هنوز از شخصی به شخص دیگر برای پیدا کردن آن قسمت  دست

نیافتنی که هنوز پیدا نکرده ایم پناه می بریم.ما در این مخمصه مصیبت

بار دست کم  چندین هزار سال بو ده ایم،حال به نظر می رسد به یک

 نقطه بحران نزدیک می شویم.به نظر می آید  روابط و خانواده ها به

 سرعت ازهم پا شیده می شوند .

افراد زیادی ازاین موضوع دچاروحشت شده اند.بعضی ها می کوشند

به سنتهای  قدیم وروشها و ارزشهای قدیم  رجعت کنند  زیرا از لحاظ

عاطفی و جسمی احساس ثبات وپایداری نمی کنند. با این همه بی فایده

است که سعی کنیم  به گذشته بر گردیم چون آگاهی ما فراترازسطحی

رفته است که می خواستیم با فداکاری حفظش کنیم.درگذشته اکثرمردم

مایل بودند که به روابط دراصل عقیم برای تمام عمربچسبند زیرا باعث

می شد از نظر عاطفی و جسمی احساس پایداری و ثبات کنند.حال اکثر

ما بیش  ا زپیش  متوجه شده ایم که  امکان آن هست  که  د روابطمان

صمیمی تر و عواطفی  فعا لتر  و نشاطی سر شار تر داشته باشیم .ما

می خواهیم  در جستجوی این اید ه آل  روشهای  قدیمی را  رها کنیم

ولی  نمیدانیم  ریشه  آنها در کجاست.  اکثرما هنوز به بیرون  چشم

دوخته ایم. البته مسلم است که اگر  مرد یا زن دلخواهمان را بیابیم  و

در کنارش باشیم  شادی  فراوانی  نصیبمان  میشود یا  اگر فرزندان و

 والدینمان درست رفتارکنند آسوده می شویم.ما سر درگم و درمانده ایم

 به نظر می رسد که روابطمان دچارهرج و مرج وآشفتگی شده است .

سنتهای کهن دیگر راه گشا نیستند.به جای آنها هنوزچیزی ننشسته است.

با اینهمه ما نمی توانیم به عقب بر گردیم. ما باید به جلو حرکت کنیم به

 سوی ناشناخته برای خلق روابطی سالم وکامل.

ولی روابط دربرون ازما شکل  نمی گیرند ، آنها درون ما هستند.این

است  حقیقت سا ده ای است که باید  بشناسیم و بپذیریم. روابط واقعی

 من روابطم با خویشتن است.باقی دیگر به سادگی آیینه ای ازآن هستند.

به محض  آنکه می آموزیم  خودمان را دوست بداریم ، خود  به خود

قدردانی و عشقی که  آرزو داریم  از سایرین دریافت می کنیم. اگرمن

به خودم و به  حقیقت متعهد باشم افرادی را که  تعهدی  مشابه  دارند

جذب می کنم . 

تمایلم به صمیمی بودن با عواطف عمیق خودم فضایی  برای صمیمت

 با دیگران خلق می کند. 

لذت از گفتگو باخودم  به من اجازه می دهد  که با هر کسی که هستم

از بودن بااو لذت ببرم. 

واحساس سرزندگی و قدرت هستی که د رمن جاری است،زندگیم را

 سرشار از عواطف پر شور  و رضایت خاطر می کندومن آن رابا

 هر کسی که با او رابطه عاطفی دارم قسمت خواهم کرد. 

از خودمان مراقبت کنیم 

از آنجایی که بسیاری ا زما هرگز نیاموخته ایم که به خوبی از خودمان

 مراقبت کنیم روابطمان بر این پایه استوار شد ه است که بکوشیم کسی

را پیدا کنیم تا ازما مراقبت کند.ما چون کودکان بسیار هوشیارو شهودی

هستیم.   از زمانی که متولد می شویم به  درد ها  و  نیاز های  عاطفی

 والدینمان پی می بریم،و کوشش برای خوشحال کردن آنها و بر آوردن

نیازهایشان به شکل عادت درما رشدمی کند زیرااین شرط مراقبت است.

بعدها  روابط ما به همین شکل ادامه می یابد . یک توافق نا خود آگاه در

روابط است : ((من سعی می کنم آن کاری را که تو می خواهی   انجام

دهم  آن کسی باشم که تو میخواهی در صورتی که برای من بمانی  و

 آنچه نیاز دارم به من بدهی و ترکم نکنی.)) 

این سیستم کارایی ندارد .سایر مردم به ندرت قادرند  که نیاز های مارا

 دائما و به   طور موفقیت آمیز  بر آورده  کنند پس  ما نا امید و مایوس

 می شویم. آنگاه ما یا این افراد را با اشخاصی که بیشتر نیا زهای  ما

 را بر آورده می کنند (که هرگز نمی کنند) عوض می کنیم   یا به کمتر

از آنچه واقعا میخواهیم رضا یت می دهیم.علاوه بر این  زمانی که ما

سعی می کنیم آنچه دیگران می خواهند به ایشان بدهیم همیشه کا رهایی

انجام می دهیم که واقعا نمی خواهیم انجام دهیم و در خاتمه ازآنها بیزار

 می شویم ،خودآگاه و نا خودآگاه.

در این نقطه ممکن است  در یابیم  نا محتمل است  بتوانیم  با مراقبت از

 خودمان از دیگران مراقبت کنیم.اما در واقع من تنها کسی هستم  که

 اصولا می تواند از من مرا قبت کند .پس من خودم از مراقبت می کنم

واجازه میدهم دیگران نیز خودشان این کاررا یرای خودشان انجام دهند. 

مراقبت از خود چه مفهومی دارد؟ 

این مفهوم د رنزد من همان اعتماد به شهود و پیروی از آن است.معنای آن

این است که   به ندای عواطفم  و نیز عواطف  کودک  درونم  که  گهگاه

می ترسد وآزرده می شود  گوش بسپارم و برای عشق و کا رهای سودمند

 وقت صرف کنم. یعنی برای نیاز های درونی ام  او لویت قا ئل شوم  و به

 این امر اعتماد کنم که با انجام این کار نیاز های دیگران بر آورده می شود 

وآنچه نیاز مند انجام است انجام خواهد شد.برای مثال به این شکل می توانم

از خود مرا قبت کنم:اگر احساس کنم که غمگینم به بستر بروم و زاربگریم

و زمانی را که صرف محبت و همدردی با خودم کنم.یا ممکن است کسی را

پیدا کنم که مهربان و صمیمی باشد   و  با او صحبت کنم  و سبک تر شوم.

یا اگر سخت کار کرده ام باید بیا موزم که  که کارم را علیرغم اهمیتش  کنار

 بگذارم ،وزمانی را  صرف بازی و تفریح کنم، و یا یک حمام داغ بگیرم .

 یا داستانی را بخوانم.اگر کسی که دوستش دارم از من چیزی میخواهد که

 نمی خواهم باید  بیا موزم که به او نه بگویم و مطمئن باشم  که احساس او

 از زمانیکه  بی رغبت کار ی را برای او انجاممیدهم ،بهتر است .به این

نحو  زمانی که بگویم بله واقعا نظر م همین است.

ادامه دارد.........

هر و قت تا ریکی دیدم دلم گرفت،چون گاهی فراموش می کنم اون

 آ زما یشگاه اون روزو.

ما داشتیم آ زمایش پراش انجام می دادیم . پرتو های نور پرا شیده شدن.

بی نهایت حلقه تشکیل شد و ما بعضی ها رو با چشم نمی دیدیم ولی تا

اون جایی که دیدیم در میان هر حلقه رو شنی، یه حلقه تار یک بود و در

 میان هر تا ریکی، یه نور

حافظ شکایت از غم هجران چه می کنی 

 در هجر و صل با شدو در ظلمتست نور

و هرچه که شاید باشد شاید که نباشد .(سهروردی)

وقتی که رو ح راه

از لاله گوشم می آویزد

بهار می آید

 سنگینم از  سوال و از خواب

و مارپیچ های باریک

                              آبکند ها 

                                    علامت استفهام را

جایی از اینجا بیرون

                                        دور

بر جا که می گذارند

اینجا  هوای ساده معما می شود

و و اژه ای برای بیداری

پیدا نمی کنم

در ابتدای واژه

همیشه غایت چیزی که وا ژه نیست می آید

که آنچه می بینم

از سر عت آنچه هست می گذرد

و آنچه نمی بینم،از لب

بر می خیزم

در گاه ترتیب را می خورد

و چند پله آنجا سر می رود

                                  ای حرف اولینم ای بخت !

حرفی بر آستانه که غلتیده بود

غلطانده چشم را دریا بار

چقدر بار

با با رهای چقدر!

کیست خط خاک غمگین را در درگاه

می شوید

که پند های مرا سیل می برد؟

که شکلهای مرا  تا می شوید

                              از سکوی سرخ می پرند

مر غان اسیر گوشت

که هیچ سمت ندارند

وقتی که می پرند.

حروف پرنده بر  عضله چا بک -   لکنت -

سکوی  سرخ را معرا جی از نثا ر می کند

و بر جی  از نگاه

در زخم گو شه گیر افق

یغمای سا یه ها را

خونریزی علامت  و ا قرار می کند

بر روی چند سایه

                        آنک!

سا یه چند!

آینه  در آستین چرخ،پاسخ آراسته

                                     ماه!

که از هزار صبح مکرر می آید

سطح سوال با زمی کند از  حرف

                           و ارتفاع و عشق  به هم میریزند. 

گفتن از نور

بستن چشم

و عقل سرخ

شاید این عطر خاکسترخنک از شک است

که شک دریچه بود:

گام اول عبور.

دریچه گام بود

دریچه پشت گام

دریچه پشت.

ید الله رویایی

ای اجنه محترم

جان ما درتان این کتاب مرا پس بیا ورید

آ خر برای چه ؟

من کتابم را می خواهم

و السلام

یکی نان د ارد و دندان ندارد ؛یکی جان دارد و جا نان ندارد؛

شکرت که حسن هم این دارد ؛هم آ ن دارد.

 چه کنم که تا کنون از بیرون می جستمت و درونی بودی؛اکنون

 از درون می جو یمت و بیرون شدی.

تو که یو سف آ فرینی  حسن از زلیخا کمتر با شد؟

 تو که لیلی آ فرینی حسن مجنون تو نباشد؟

اگر یک بار دلم را بشکنی ! از من چه بشکن بشکنی!!!

اسمی جز بی اسمی برایم مباد.

عقل و عشق سنگ و شیشه اند؛عا شقان از عا قلان نالند نه از جا هلان.

اگر چه درویشم ولی دارا تر از من کیست ؟که تو دارایی منی!!!

عمری« کو کو» گفتم و حالا «هو هو» می گویم.

جانم به لب رسید تا جام به لب رسید.

از الهی نامه

استاد حسن زا ده آ ملی

 مرا راه بده

اگر من اهل راه یافتن نیستم

اغلب افراد می خواهند  نحوه تفکر مثبت را بیا مو زند  تا این همه احساس

 درماندگی در برابراحساسات منفی شان نکنند .هنگامی که ازآنها می خواهم

 که احساسات منفیشان را بیشتر حس کنند  بیشتر حیرت می کنند .

فقط با دوست داشتن  و پذیرفتن تمام قسمتهای و جو دمان می توانیم احساس

آزدی و رضا یت خا طر کنیم.ما گرایش داریم بعضی از عو اطفمان را به

 صو رت  درد ناک نگاه کنیم  و بنا بر این  میل داریم  از آنها دوری کنیم .

با وجود آن من پی بر ده ام  که درد در اصل  مقا ومت در برابر یک حس

است .

درد مکا نیسمی در جسم ماست که با عث می شود از صدمه جسمی

دوری کنیم .اگر به  یک کتری داغ دست بزنید  احساس سوزش می کنیم ،

این مقا ومت  در مقابل احساس گرمایی است که  دارید تجربه می کنید  و

 با عث می شود دستتان راکنار بکشید  و بدین تر تیب ما نع آسیب رساندن

 به جسمتان می شوید .بنا بر این در سطح جسم درد یک مکا نیسم  مفید

 است که ما رااز خطر دور نگه می دارد .با وجود این،اگر احساس وا قعاْ

 خطر ناک نبا شد ،می توانید با آن اخت شوید ،خو اهید دید که درد کاهش

می یابد  و از میان می رود .

در وضع حمل چنان که زنی  د ر مقابل احساس شدیدی که تجربه می کند

 مقا ومت  کند ،زا یما نش  با درد تو ام خواهد بود .هرچه بیشتر خود را به

  دست این احساس شدید  بدهد درد کمتری احساس خواهد کرد.

در سطح عواطف این مقا ومت  ما نسبت به احساس است که با عث درد

می شود .چنانچه به علت وحشت  از بعضی از عوا طفمان  آنها را سر کوب

کنیم ،درد عا طفی را تجربه خواهیم کرد .اگر به خودمان اجازه  دهیم که کا ملا

آن رااحساس کنیم و بپذیریم  این عواطف به رغم شد تشان درد ناک نخواهند

 بود .

چیزی به عنوان احساس عاطفی مثبت یا منفی و جود ندارد ،با طرد کردن یا پذیرفتن

آنهاست که منفی یا مثبتشان می کنیم .

برای من تمامی  احساس های عا طفی جز یی  از احساس بی نظیر  همیشه در

 حال زنده بودن است .اگرما تمام عو اطف مختلف را دو ست بداریم رنگهای

رنگین کمانی  بسیاری در زندگیمان نقش می بندد.

عده ای دیگر از احساسات: 

جریحه دار شدن:

جریحه دار شدن  نشانه ای ازآسیب پذیری و ضعف است  . ما میل داریم با

حالت دفا عی گرفتن و  دیگری رامقصر دانستن آن را پنهان  کنیم ،در نتیجه

 ما نباید  ا ذ عان کنیم  که تا چه حد احساس  آسیب پذیری می کنیم .

بسیار مهم است  که   ا حساس درد را مستقیماْ  بیان کنیم  و  در صورت امکان

 نه از  طریق مقصر دانستن  دیگران  :((به عبارت دیگر  و قتی  از  من

 نخواستید  که  همراه شما  بیا یم  سخت آزرده شدم))  و نه  ((تو برای

عوا طف من  ارزش  قا ئل  نیستی ))  یا  (( چه طور   می تونی  اینهمه

 بی تفا وت با شی.)) 

درماندگی: 

یأس مر بوط به تسلیم شدن است . زمانی که احساس  در ماندگی می کنید

((من)) تان تسلیم می شود و تشخیص می دهید  که  هیچکدام از الگو

 های  کهنه شما دیگر کارایی ندارد .

اگر به خودتان اجاز ه دهید که کا ملا تسلیم شوید  و درماندگی را کا ملا  احساس

کنید به آرامش  و سطح جدید از تسلیم شدن  به هستی می رسید. 

خشم: 

هنگامی که قدرت  و اقعی مان  را سر کوب می کنیم  و به سایرمردم  اجا زه

می دهیم  بیش از حد ،قدرتشان را بر ما  اعمال کنند،  خشمگین می شویم .

 معمو لا ما ا ین خشم را سر کوب می کنیم  و این باعث می شود  که افسرده

 شویم.همچنان که با قدرت خویش در تماسیم اولین احساسی  که به ما دست

 می دهد  خشمی است که ذخیره و انبار می کنیم .

افراد بسیاری که آگا هیشان رشد  بیشتری  کرده است خشمگین شدن را نشا نه

بسیار مثبتی تلقی میکنند .

خشمگین شدن برای آنها به معنای باز پس گرفتن نیرو یشان است .

چنان که به خودتان اجا زه نداده اید که خشمگین شوید ،شروع به  کا ر کردن

 روی مو قعیتها  و افرادی که خشم شما رابر می انگیزند  خواهید کرد.زیاده از

 حد روی مسا ئل خا رجی  متمرکز نشوید  فقط به خو دتان اجاز ه دهید  که خشم

 را احساس کنید  و بپذیرید که این نیروی شماست.

 آتشفشانی را  مجسم کنید  که دردرون  شما فوران می کند  و شمارا سرشار از

 قدرت و انرژی می کند.

اغلب اشخاص از خشمشان  وحشت دارند ،می ترسند  که  خشمشان با عث

 شود که دست به کار خطر ناکی بزنند .اگر شما  نیز چنین  وحشتی دارید  به

خودتان اجا زه دهید  که  کا ملا آ ن را  ا حساس کنید  و مو قعیت   مطمئن  و

 امنی به و جود آورید که بتوانید خشمتان را ابراز  کنید. یا در تنهایی یا در

 حضور یک مشا ور یا یک دوست قابل اعتماد.

به خودتان اجازه دهید که یا وه سرایی و داد و قال کنید ،لگد بزنید و جیغ بکشید .

خشم بد خلقیتان را خالی کنید .متکا را پرت کنید  و با مشت به آن بکوبید  هر کاری

 که میل دارید انجام دهید.

به  محض اینکه این کار را در یک  محیط امن انجام  دادید (ممکن است نیاز

 داشته با شید  مرتب این کا ر را انجام دهید )دیگر از این  که کار  مخربی

 انجام دهید وحشت نمی کنید  و قادر خواهید بود  که مو قعیتها رادر زندگیتان

 به طور مو ثری  اداره کنید .

اگر انسانی  هستید که خشم فرا وانی  را  در زندگیتان حس و ابراز کر ده اید

 نیاز دارید که به رنجشی که در پس این خشم پنهان است بنگرید وبیا نش کنید.

در واقع خشم مکا نیسم د فا عی شما  برای جلو گیری ازآسیب دیدگی است.

یک شیوه مهم برای  تبدیل خشم به  پذیرش قدرتتان ،آمو زش بیان خویشتن

 است.

بیا مو زید که آنچه می طلبید بخواهید وآنچه می خواهید انجام دهید  بدون اینکه

 بیش از اندازه تحت تا ثیر دیگران  قرار بگیرید .زمانی که عنان  قدرت  خود را

 به  دست دیگرا ن ند هید  دیگر خشمگین نخوا هید شد.

پذیر فتن  عو اطفمان ار تبا ط  مستقیم به تبدیل شدن  به کا نالی خلاق دارد  اگر

 به عوا طفتان اجا زه جاری شدن ندهید ،کا نا لتان مسدود خو اهد شد.اگر عو اطف

 زیادی را در خود انبار کر ده اید  فر یادها و نا له های بسیاری در درو نتان ما نع می شوند  که صدای  ظریف شهو دتان را بیشتر بشناسید.

تا جایی که ممکن است  بیشتر عو ا طفتان را بپذیرید  و از ان لذت ببرید،در

 خو اهید یا فت که دری  به روی زندگی غنی تر و کا ملتر و پر شور تر به

 رو یتان گشو ده خواهد شد.

تمرین:

اگر احساس  نا خشنودی یا بد بختی می کنید  به درون این احساس بروید 

 و بگذارید سخن بگوید .ازاو بخواهید با شما سخن بگوید و بگوید چه احساسی

 دارد .سعی کنید وا قعا آ نرا بشنوید و به نظرش گوش دهید .نسبت به عوا طفتان

 دلسوز حمایتگر و مهر بان با شید .سو ال کنید ا یا راهی و جو د دارد  که شما

 بتوانید از خو دتان بیشتر مرا قبت کنید؟

در حجمی از بی‌انتظاری، زنگ بلند و سوت کوتاه

_((سیمین تویی؟)) آوای گرمش، در گوشم آمد زان سوی راه

یک شیشه می پر نشئه و گرم، غلغل کنان در سینه شارید

راه از میان انگار بر خاست، بو سیدمش انگار ناگاه

_((آری منم))خاموش ماندم_((خوبی؟خوشی؟قلبت چه طور است؟))

چیزی نگفتم،راه دور است_((خوبم ،خوشم؛الحمد الله))

کودک شدیم انگار هر دو، شش سال من کو چکتر از او

باز آن حیاط و حوض و ماهی،باز آن قنات و وحشت چاه:

_(( قایم نشو پیدات کردم،بی خود ندو !می گیرمت ها!))

افتاد مو پایم خراشید،شد رنگ او از بیم چون کاه

زخم مرا با مهر بانی بوسید.......یعنی:خوب شد ،خوب!

بنشست و من با او نشستم،بر پله ای نزدیک درگاه.......

_((حرفی بزن!قطع است؟))__((نه نه .من رفته بودم سا لها دور

تا با غهای سبز دربند تا سیب های سر خ دلخواه))

-((قلبت بگو قلبت چطور است؟))(((قلبم؟چه می دانم ولی پام

روزی خرا شیده است و یا دش ،یک عمربا من مانده همراه.........))

گل در بر و می درکف و معشوق به کامست

سلطان   جها نم  به  چنین  روز  غلامست 

گو شمع میا رید  در  این  جمع  که  امشب

در  مجلس  ما  ماه رخ دوست  تما مست

در   مذهب  ما  باده  حلالست   ولیکن

بی روی تو ای سرو گل اندام حرا مست

گوشم همه بر قول نی و نغمه چنگست

چشمم همه بر لعل لب و گردش جا مست

در  مجلس  ما  عطر  میا میز  که  ما  را

هر لحظه ز گیسوی تو خوش بوی مشا مست

از چاشنی قند مگو هیچ وز شکر

زآ ن رو که مرا از لب شیرین تو کامست

تا گنج غمت درد ل دیوانه مقیمست

همواره مرا کوی خرا بات مقا مست

از ننگ چه گویی که مرا نام ز ننگست

وز نام چه پرسی که مرا ننگ زنامست

میخواره  و  سر  گشته  و  رندیم  و  نظر  باز

وانکس که چو ما نیست در ین شهر کدا مست؟

با محتسبم عیب مگویید که او نیز

پیو سته چو ما در طلب عیش مدامست

حافظ منشین بی می و معشوق زمانی

کایام گل و یا سمن و عید صیا مست

مطا لب  ۵۷ عزیز هم حاوی نکاتی است که با نظرات او موا فق نیستم.

چون از این طرف آ قایانی را می بینم که اینگونه نیستند.

هیچ چیز را انباشته نکن؛

هرچه که باشد:قدرت ،پول،فضیلت، عشق،دانش،حتی تجارب به اصطلاح رو حانی.

اگر انباشته نکنی آماده خواهی بود که هر لحظه بمیری؛زیرا چیزی برای از دست

 دادن نداری.ترس از مرگ وا قعاً ترس از مردن نیست؛ترس از مردن وا قعاً از

 انباشته کردن زندگی سر چشمه می گیرد.

آنگاه چیز های زیادی برای از دست دادن داری. معنای  سخن مسیح که می گو ید :

((آنان که در روح فقیر هستند بر کت یا فته اند))همین است.

من نمی گویم گدا شوید ؛منظو رم این نیست که دنیا را ترک کنید .

می گویم در دنیا باش و لی ازدنیا نباش.در درون چیزی را انباشته نکن؛در روح فقیر

 باش.هر گز چیزی راتصا حب نکن آنگاه آماد ه ای تا بمیری.مشکل در مالکیت

 است نه در خود زندگی.

هر چه بیشتر مالک باشی بیشتر در ترس از دست دادن هستی.اگر فقط در تنهایی

 خودت وجود داشته باشی،می توانی هر لحظه نا پدید شوی.

هر لحظه مرگی بر در بکوبد تورا آماده خواهد یا فت.تو هیچ چیز از دست نخواهی

 داد .از اینکه همراه مرگ بروی چیزی از دست نخواهی داد.

به طور مطلق می گویم:انباشته نکن.

مردمان شرق تارک دنیا بودن را آموزش می دهند.می گویند در این دنیاچیزی را

انباشته نکنید که مو قع مرگ از شما گرفته خواهد شد.به نظر می رسد که این

 مردمان طمعکار تر  از مردمان معمولی دنیوی هستند منطق آنان این است که

چیزی را انباشته کنید که مرگ نتواند آن را از شما بگیرد؛فضیلت و تقوا انباشته

 کنید ،شخصیت و اخلاق انباشته کنید،تجربه های رو حانی و مرا قبه انباشته کنید

  که مرگ نتواند آن را از شما بگیرد.

ولی به همراه انباشته کردن هر چیزی همراه آن هم ترس هم وارد می شود.

هر نوع انباشته کردن به نسبت ترس خودش را با خودش می آ ورد .آن وقت

تر سان خواهی بود.

من به شما ترک دنیا به شیوه قدیم را آموزش نمی دهم .سلوک من مفهومی کا ملاً

 تازه است.به شما می آموزد  که در دنیا باشید و با این وجود از دنیا نباشید.

آنگاه همیشه آماده خواهید بود.

در مورد یک صوفی بزرگ به نام ابراهیم ادهم  شنیدم که همه چیز را ترک کرد و

 یک صوفی گدا شد .وقتی که با یک صوفی دیگر زندگی می کرد از شکایت دائم او

 از فقر تعجب کرد.

ابراهیم ادهم به او گفت : ((طوری که تو شکا یت می کنی  به نظر می رسد که این

 فقررا بسیار ارزان خریده ای.))

مرد که نمی دانست با یک شاه سابق صحبت می کند گفت: ((با ید خیلی احمق باشی

 که فکر کنی انسان فقر را می خرد.))

ابراهیم پا سخ داد: ((من پادشاهی خودم را برایش داده ام.من حتی صددنیا را برای

 یک لحظه این فقر می خرم زیرا برای من ارزشش روزبه روز  بیشتر می شود.

پس زمانی که تو شکایت می کنی من تشکر می کنم.))

خلوص روح، فقر وا قعی است.واژه صوفی از صفا می آید  و صفا یعنی خلوص.

صوفی یعنی کسی که در قلب خالص است.

و خلوص چیست؟سوءتفاهم نکنید .خلوص هیچ ربطی به اخلاق ندارد.آن را

اخلاق گرا یانه تفسیر نکنید .خلوص هیچ ربطی به مکتب خلوص گرایی ندارد .

خلوص به سا دگی یعنی ذهن آ لوده نشده؛جایی که فقط معرفت شما وجود دارد  و

 نه هیچ چیز دیگر.هیچ چیز دیگر وارد آ گاهی شما نمی شود.ولی اگر مشتاق

 مالک شدن باشی آن شوق تورا آ لوده می سازد.طلا نمی تواند وارد  معرفت

شما بشود .راهی وجود ندارد .چگونه می توانی طلا را وارد و جودت کنی؟

را هی نیست.پول نمی تواند  وارد آ گاهی شما شود.

انسانی که که وا قعاً رو حانیست تجا رب بزرگی دارد ولی هر گز آنها را انبا شته

 نمی کند .وقتی که رخ دادند او فرا موششان می کند.او هر گز به یاد نمی آ ورد

 و آ نها به آ ینده فرا فکنی نمی کند.

او هر گز نمی گوید که آنها با ید تکرار شو ند  و یا بار دیگر برایش رخ دهند.

هر گز برایشان دعا نمی کند .وقتی که رخ دادند رخ دادند تمام است.کارش با آنها

 تمام است  و او از آ نها فاصله می گیرد .او همیشه آماده است  برای تجارب تازه ؛

هرگز چیزهای کهنه را تحمل نمی کند.

و اگر کهنه را  حمل نکنی  زندگی را مطلقاً تازه خواهی یا فت.

در هر گام یک تازگی  غیر قا بل با ور و تازه خواهی داشت.

زندگی همیشه جدید است .تنها ذهن است که کهنه است؛و اگر توسط ذهن کهنه نگاه

 کنی ؛زندگی یک چیزتکراری  و کسا لت آ ور خواهد بود.

اگر با ذهن نگاه نکنی......- ذهن یعنی گذشته تو،ذهن یعنی تجارب،دانش یا هر

 چیزی که در تو انباشته است ؛ذهن یعنی چیزی که از آن عبور کرد ه ای؛ولی

هنوز هم به آ ن آ ویخته ای ؛زندگی یک نا خوشی  با قی مانده از مستی است ؛

گردو خاکی  از گذشته، که  معرفت آ ینه گون تو را پو شا نده است- اگر با ذهن

 نگاه نکنی  برای مرگ آ ماده خواهی بود.

 اگر بدون ذهن نگاه کنی خواهی دانست که  زندگی جا ودانه است .فقط ذهن است

که می میرد؛ بدون ذهن تو بی مرگ خواهی بود.بدون ذهن هیچ  چیز هر گز

نمی میرد.زندگی ادامه خواهد داشت؛برای همیشه .

زندگی نه آ غازی دارد و نه پایانی.

انبا شته کن؛آ نوقت یک آ غاز خواهی داشت و یک پا یان.

چگونه خود را برای مرگ آ ماده کنیم ؟....را هش این است - وقتی می گویم

 ((چگونه خود را برای مرگ آ ماده کنیم ؟))منظور آ ن مرگی نیست که در پا یان

می آ ید وآ ن دور دست ها قرار دارداگر خودت را برای آ ن آ ماده کنی  برای 

 آ ینده هم آ ماده شد ه ای-وقتی می گویم برای مرگ آ ماد ه شوید منظورم

 مرگی نیست که  که در نهایت خواهد آ مد؛منظورم مرگی است  که هر لحظه با

 بازدم شما دیدار می کند.

این مرگ را هر لحظه بپذیرید  ؛ در این صورت برای آن مرگی که در انتها خواهد

 آ مد آ ماده خواهید بود.شروع کنید به مردن بر گذشته؛در هر لحظه.هر لحظه را

از گذشته خود پاک کنید .بر شنا خته ها بمیرید تا در دسترس نا شناخته باشید.

با مردن و زنده شدن در هر لحظه قادر خواهید بود  تا زندگی را زندگی کنید و

 قادر خواهید بود تا مرگ را زندگی کنید.

و تمام زندگی رو حانی در واقع همین است :مرگ را با شدت زندگی کردن؛زندگی

 را با شدت زندگی کردن؛هر دو را چنان با شورو شوق زندگی کردن  که هیچ چیز

 زندگی نشده  در پشت سر با قی نمانده با شد؛نه حتی مرگ.اگر مرگ و زندگی

را با تما میت زندگی کرده باشی؛به فرا سو خواهی رفت.

در آن شدت و شور و شوق زندگی و مرگ  تو به فرا سوی دو گانگی  می روی

به ورای قطبیت می روی  و به یگانگی می رسی.

آ ن یگانگی و وحدت همان  حقیقت است.می توانی آ ن را خدا وند بخوانی ؛

می توانی آ ن را زندگی بخوانی ؛می توانی  آ نرا حقیت بخوانی  ؛سا مادی ،

فرا آ گاهی ،شعف یا هر نام دیگر............

را جینیش

نقل از مجله رو انشناسی شماره۳۲

 پ ن:دوستان این کلام تراوش شده از ذهن یک انسان که خود به حقیقت

 دست یا فته است با این کلام امام علی که به ظاهر آ سمانی است همخوا نی

 دارد:با مردم با ش و لی از آنها مباش

پ ن:و اینهم شا هدی دیگر از عارف ایرانی مو لانا:

بمیرید بمیرید در این عشق

در این عشق چو مردید فنا ناپذیرید

 پ ن :قطعا آ نچه حکیم درونی شما به آ ن دست می یابد با حقیقت بیرونی دین

یکیست چون دین همان حقیقت درونی شماست

پ ن:زکات علم بخشش آ ن است.پس انبا شه نکنید آ نچه را می دانید.

تو «همین» است

من «همین» است

هر دو «همین» است

هر دو «یکیست».

دور مشمار آنچه را که می توان به دست آ ورد

هرچند غروب در میان ما فاصله اندازد

نزدیک مشمارآنچه را که همجوار تو

اما دور تر از خورشید است.

عشق ، جنون است و جنون چيزی جز خرابی و پريشانی " فهميدن " و

 " انديشيدن " نيست .

 اما دوست داشتن ، در معراجش ، از سر حد عقل فراتر می رود و فهميدن

 و انديشيدن را نيز از زمين می کند و با خود به قله بلند اشراق می برد .

عشق زيبايی های دلخواه را در معشوق می آفريند و دوست داشتن زيبايی های

 دلخواه را در " دوست " می بيند و می يابد .

عشق يک فريب بزرگ و قوی است و دوست داشتن يک صداقت راستين و

صميمی ، بی انتها و مطلق .

عشق همواره با شک آلوده است و دوست داشتن سراپا يقين است و

 شک ناپذير .

از عشق هر چه بيشتر می نوشيم ، سيراب تر می شويم و از دوست داشتن

هر چه بيشتر ، تشنه تر .

عشق هر چه ديرتر می پايد کهنه تر می شود و دوست داشتن نوتر .

عشق تملک معشوق است و دوست داشتن تشنگی محو شدن در دوست .

بر گرفته از کتاب هبوط در کویر

دکتر علی شر یعتی

موسیقی خطر ناک است:

شیرهارا به چریدن وا می دارد؛

اما موش ها را به هیجان.

لیسالده

برنده جایزه آ گواتس کا لینتس شعر

از مکزیک

وقتی در عشقی عظیم قرارداشتم به ناگاه پا یه های آن ویران شد.فرو پاشیدم .

دلم شکست و قلبم به در دآمد.احساس کردم فریب خورده ام  و به من خیا نت شده

 است.این اولین بار نبود که کسی قلبم را می شکست.من فقط به این دلیل آنچه از

 دست داده بودم غمگین نبودم ؛ بلکه فهمیده بودم  هر گز چیزی نداشتم از دست

بدهم.هرچه بیشتر را بطه مان را تجزیه و تحلیل می کردم؛  بیشتر گیج می شدم.

در تمام مدت خیال می کردم اوبی قید و شرط مرا دوست دارد و با هم صمیمی و

 نزدیک هستیم.شکی نیست که او هیچ یک را به من نداده بود؛ حتی در تمام مدتی

که با هم بودیم حضور احساسی نداشت.

  بنا براین از خودم پرسیدم:((اگر و اقعا او اینها را به تو نداده است  پس عشقی

 که حس می کردی از کجا می آمد؟))

به ناگهان پا سخ را در یا فتم که نو عی ادراک درونی  شهود  بود:

این عشق که در تمام مدت احساس کرده بودم از درون خودم می آمد.عشقی که

 در تمام مدت احساس می کردم عشق چه کسی بود؟عشق خودم.شادی و سروری

 که احساس می کردم از آن چه کسی بود؟

از آن خودم بود. و تلاشی که در من می جوشید از کجا می آمد؟از خودم.

من عشق او را احساس نمی کردم چون وجود خا رجی نداشت.یا دست کم آن

 طور که من تصور کرده بودم وجود نداشت.تما م عشقی که حس کرده بودم عشق

 خودم بود.فکر و ذهن من عشق خودم را بر او فرا فکنده بود .گویی منبع و منشا

 عشق،او بود.او نبود .در واقع او هرگز در گیر را بطه مان نشده بود.منبع عشقی

 که حس می کردم خودم بودم.

عشق در بیرون شما وجود ندارد .عشق همواره از درون خودتان می جوشد و

جهت و سمت آن از درون به بیرون است.

آیا ساز و کار رو ابطم چه بیرونی و درونی چنین نبود؟حتی اگر آنان به من

 عشق ورزیده بودند  با زهم عشقی که حس کرده بودم عشق خودم نبود؟با کسی

آشنا می شدم و عشق سراسر وجودم را می گرفت .اما حقیقت آن است  که تنها

 خودم به خودم مجوز داده بودم که این عشق را احساس کنم.

هموار ه منبع و منشا عشقی که حس می کنید ؛خودتان هستید.تنها کاری که

می کنید آن است که تصمیم می گیرید؛  اجازه بدهید آن عشق را احساس کنید یا نه.

همواره عشقی که حس می کنید همان عشق خودتان است .هیچ کس نمی تواند

 عشقی را که ندا شته اید نثار شما کند .به عبارتی چنانچه عشق  را در درون خود

 نیا فته با شید ؛ هر گز کسی قادر نخواهد بود آن رااز بیرون در شما کار بگذارد.

سوالی دیگر به سرا غم آمد :(( وقتی مرا ترک می کرد چه چیزی از دست داده

 بودم؟آیا بعد از ترک او کمتر از همیشه دو ست داشتنی بودم؟آیا از ذخیره عشق

 درونی ام کا سته شده بود.؟))هرگز.

او دیگر کا رهای همیشگی را نمی کرد  و و هما ن سخنان همیشگی را به من

 نمی گفت؛ این آنچه بود که به من اجازه می داد از عشق لبریز شوم.و با نبود آنها

 فکر می کردم او دیگر مرا دوست ندارد.

 در وا قع چیزی که اتفاق می افتاد  این بود که خودم دیگر اجازه نمی دادم عشق

 خود را احساس کنم.عشقی که دردرون خودم بود و از درون خودم می آمد.

آنهم به این دلیل که او دیگر  با من نبود تا عشق خود را بر روی او متمرکز کنم

و سپس انعکاس آن را در خود احساس کنم.خودم بودم که خودم را از چشیدن

چنین عشقی محروم کرده بودم.

خودم بودم که اجازه داده بودم دوست داشتنی با شم  ؛چرا که خیال می کردم

 او مرا دوست دارد.به همین دلیل اجازه داده بودم خوشحال باشم و احساس عشق

 کنم.سپس بعد از این که او رفت احساس کردم دوست داشتنی نیستم  و تصمیم

 گرفتم دیگر خوشحال نبا شم و عشق از وجودم رخت بر بندد.

در حالی که به راستی هیچ چیز تغییر نکرده بود .تمامی این احساس محصول

 فکر و ذهن خودم بود که داشت با خودش بازی میکرد.

هیچ کس قادر نیست عشق نثار شما کند و

هیچ کس هم قادر نیست آن را از شما بگیرد.

از کتاب را زهایی درباره زندگی

نوشته باربارا دی انجلس

چشمانم را بستم  و چند نفس عمیق کشیدم.تمامی عزیزانم و تمامی کسا نی را  که

 به راستی دوستشان  داشتم  و به آ نان عشق ورزیدم به ذهن آ وردم.تمامی کسانی

 که با آ نان صمیمی بودم . برخی از آنها را سالها ندیده بودم.برخی تصمیم گرفته بودند

 که مرا ترک کنند و عده ای را نیز خودم ترک کرده بودم.به ناگاه امواج عشق وسرور

 به سرا غم آ مدند .به خودم اجازه دادم  عشق خودم را احساس کنم  بدون اینکه

 سعی کنم آ ن را بر کسی دیگر فرا بیفکنم یا آ ن را  تعبیر و تفسیر کنم تا سپس

 از با زتاب آ ن بهره مند شوم.متعاقب این کار عشق خود را احساس کردم .

آ ن عشق لحظه به لحظه قویتر می شد  به طوری که به تدریج حضور اقیا نوس

 عظیم آ ن را بر خود احساس می کردم.

این همان عشق است  . به راستی عشق چیزی جز این احساس نیست.

به ناگهان احساس آ زادی کردم برای اولین بار  در زندگی عاشق بودم .اما نه

عاشق کسی.صرفا در عشق  غوطه ور بودم عشق را درک کرده بودم .درگذشته

 نیز  چندین بار آ ن را  احساس کرده بودم اما همواره فکر می کردم  که آ ن

عشق از جانب کسی دیگر است.

به عنوان مثال آ یا پیش آمده  با اینکه گمان می کردید  رو ابطتان خوب و عالی

 است به نا گاه فهمیده باشید  نامزد یا همسرتان از شما عصبانی بوده و یا احساس

 نا رضا یتی می کرده؟اما شما خبر نداشتید و خوشحال و خوشبخت این ور و

 آ نور می رفتید؟حقیقت امر این است که در آ ن مو قع عشق آن فرد کاسته شده

بود اما  شما هیچگونه تغییری  احساس نمی کردید و همواره احساس عشق

 و خوشبختی می نمو دید.احساس عشق و خوشبختی شما بر خاسته از عشقی

 که او به شما می داد نبود بلکه به این دلیل احساس می کردید که به خودتان

 اجازه داده بودید احساس عشق کنید.

تصور کنید نا مزد یا همسر شما  عشق خود را به شما ابراز می کند ؛شما را

 در آ غوش می گیرد ؛جملات محبت آ میز و عاشقانه می گو ید و هدایای سنجیده

 به شما می دهد به طوری که سر از پا نمی شناسیدواو به راستی به شما چه

 داد ه است؟

آ یا او آ مپولی از عشق دررگهایتان  تزریق کرده است؟

آ یا  یک پارچ لبا لب  از عشق را گرفته و دهانتان را باز کرده  و آ ن را در گلو یتان

 ریخته است؟

آ یا یک ترا شه الکترو نیکی  در مغزتان کار گذاشته تا عشق را به شما القا ء کند؟

پس عشقی که در درون خود احساس می کنید از کجا می آ ید؟

عشقی که درد رون شما به مانند اقیا نوسی  بزرگ وجود داشته است.اقیا نوسی

 که  تنها در لحظه  متلا طم شده  و امواجی در آ ن پدیدار گشته است.هیچ یک از

 کار های  آ ن شخص عملاً  نمی تواند به مو جودی عشق شما اضا فه کند.

راز هفتم:

تا زمانی که خودتان را دوست نداشته با شید  و

 به خودتان عشق نورزید  قادر نخواهید بود  به

 کسی عشق بو رزید  یا از عشق کسی بهره مند

شو ید.

 باید عشق را دردرون خود بیا بید.با ید با رفیق شفیق  درونی خود آ شتی کنید

 وگرنه هر گز کسی در کنار شما طعم عشق را نخواهد چشید.((درک می کنید

 کسانی که دوستشان داشتید چرا رفتند؟))  این بزرگترین  و گران بها ترین 

گنجینه ایست که در اختیار دارید.(خدا در درون تک تک شما وجود دارد ).....

ما فهرستی بلند بالا از ویژگیهایی که نامزد یا همسرمان باید واجد آ ن باشد داریم.

ویژگیهایی که اجاز ه می دهد ما عشق خود را برآ نها فرا بیفکنیم.مشکل این است

که این ویژگیها مسئو لیت عشق را بر دوش طرف مقا بل می اندازد؛این مسئو لیت

 که  احساس عشق کنید و لحظه به لحظه  خود را خوشحال و خوشبخت می دانید .

به همین دلیل است که وقتی کاری بر خلاف میلتان انجام می دهد عصبانی

 می شو ید.

با کار های که از او سرزده دیگر دلیل ندارد او را دوست بدارید.و به او عشق

 بو رزید.آن کار ها مجوز شما رابرای عشق ور زیدن با طل می کند.در دل

 می گویید : ((چقدر دوستش داشتم ؛اما آ ن کار  و گفته احمقا نه با عث شد

  دیگر نتوانم دوستش بدارم .دست کم تا زمانی که در صدد جبران  کارش بر نیا مده

  مجوز خود را برای عشق ورزیدن به او تمدید نمی کنم.))

لحظه ای فکر کنید .چنانچه آ نچه احساس می کنید همان عشق خودتان است ،پس

 احمقا نه است  گمان کنید چنانچه کار های خاصی از او سر بزند دیگر نمی توانید

  او را دوست بدارید .در اینجا منظو رم این نیست که هر چه او می گو ید بپسندید

 و از آ ن لذت ببرید.اما سرد شدن عشق آ نهم تنها به این دلیل که او تو قعات

 مرا بر آ ورده نمی کند  نوعی باز ی است  که فکر شما با شما می کند .

درد ل می گویید: ((تنها به این شرط دوستش می دارم))

به خو دتان مجوز بد هید که همواره و در همه حال

 احساس عشق کنید.

حقیقت آن است که ما انسانها توا نایی آ نرا داریم  که عاشق خیلی ها با شیم.

 عاشق کسانی با شیم که هر گز تصو رش را هم نمی کنیم.در و اقع چنانچه

 رو شن بین با شیم  و قلب و رو حمان باز  و گشاده باشد ؛می توانیم  عشق خود

 و کمال آ ن را در حضور هر کسی متجلی کنیم .قدیسان و فر زا نگان  همواره در

 حالتی از عشق به سر می بردند .حالتی که در آ ن  با کمال  و یکپارچگی تمام

 بدون اینکه  توجه به اینکه در کجا با شند یا  با چه کسی با شند  می توانستند

عشق خود را متجلی کنند.

اغلب ما گمان می کنیم باید با کسی صمیم با شیم تا  احساس عشق کنیم .

ما همیشه در این خیال  هستیم  که حضور و وجود یک آ دم دیگر از  ضرو ریات

عشق ورزیدن حساب می شود  در حالی که این وا قعیت ندارد.وا قعیت آ ن است

  که چشیدن طعم عشق را ستین  تنها هنگامی  میسر است  عشق به خویشتن

 را  در خود و با خود بیامو زیم.

قبل از آ نکه صلا حیت  شرکت در هر گونه را بطه صمیمی و با معنا و با مفهوم

را  یا فته باشید  باید عشق را دردرون خود یا فته با شید.

اگر شما عاشق نبا شید  و او نیز عاشق نبا شد  و هردو به این امید با شید که

 دیگری شما را عاشق کند؛  مأ یوس سر خورده و گریزان از عشق خواهید بود.

هیچ کس نمی تواند عشقی را که در شما نیست یا آ ن را احساس نمی کنید به

 شما بدهد.هیچ کس نمی تواند چیزی به شما بدهد  که ازقبل آ ن را ندارید.

باید از قبل عاشق باشید حتی  قبل از آ نکه از خانه بیرون بروید  تا کسی را

ملا قات کنید.

همانگونه که عارف بزرگ ایرانی، مو لوی به زیبایی گفته:

ای قوم به حج رفته کجایید  کجایید

معشوق همینجاست بیایید بیا یید

ادامه دارد .....

باربارا دی آ نجلس

ازکتاب:

را زهایی درباره زندگی

 پ ن:همانطور که دیدید یک خانم آ مریکایی هم دغدغه های ما را در عشق دارد

 و با زهم دیدید که مربی بزرگ او یک عارف ایرانی است .

البته من این مطلب رو برای دوستان مجرد عاشق پیشه ای نوشتم

که اسیر رنج و عذابن .

اما برای طلاق به این سا دگی راه حل نمی دم.

اون خیلی پیچیدس.

معتقدم اگر یک بار عاشق یک نفر شدیم و با هاش ازدواج کردیم و به مشکل

خوردیم بسیار احتمال داره که مشکلاتمون را بتونیم حل کنیم ودوباره عشق

 رو حس کنیم.

منتها بعضی از مسئله ها سختن .

خیلی سختن ولی من معتقدم همه مسئله هارو می شه حل کرد.

فقط گاهی

گاهی لازمه تا صو رت مسئله رو پا ک کنیم.

نه همیشه

دیدین که زیدان نمی دونم توپ طلایی یا کفش طلایی رو برد.

این دوست من دیروز می گفت با تا کید :  ((چه حرکت زشت غیر

 اخلاقی ای(با فشاربر روی کلمات)

اما من بهش گفتم من قبولش دارم .اون گفت:  (( مگه تو کی هستی؟

 حالا فکر می کنه کا ره ایه که باید قبولش داشته باشه))

  اولالابد شنیدین زخم زبون خوب نمی شه اما درد جسمی خوب می شه.

من نمی دونم چرا وقتی یه با زیکن به با زیکن دیگه یا آ دمی به آ دم دیگه

 تو هین می کنه ما خشو نت  زبانی و حرکت زشت غیر اخلاقی را در نظر

 نمی گیریم؟

با این حال وقتی یه نفر محبوب با شه هست  حتی اگه با کله بزنه توی

سینه طرف که حتما حقش بوده

و حالا دوست من می گه دمش گرم آ خه فهمیده که.....

و اما

 ثا نیا من می خواستم زیدان ببره و اون برد.

هووووووووووووررررررررررررررررراااااااااااا

و دیگه این که می خواستم ازز یدان ایراد بگیرم بگم باید می دونست

که می خوان به هر ترتیبی هست فا تحشو بخونن

اما دیدم نه

خوب کاری کرد و حتی من همون لحظه ام از این حرکت  خشن اما با

جسا رتش لذت بردم.

 ثا لثااحساستونو بو رزید و از نتیجه نترسید ( با این رو حیه خانم معلمیم

 که فوری درس می ده)

به پیش خلق عزیزآن زمانش شود حا فظ

که پیش روی تو نهد رو ی مسکنت بر خاک

سلام با زهم رو انی در وبلاگش کو لاکی کرده که حیفم اومد شما از خوندنش

محروم بمونید.حل مشکلات جامعه رو بخونید.

من به بعضی شخصیتهای تار یخی از قدیم علاقه خاصی داشته ام.

از کریم خان زند و پسر ش لطفعلی خان که بگذریم من عاشق

سید جما ل الدین اسد آ بادی  بودم.

البته نه عا شق ؛.یک نوع احترام شدید  و علاقه ای مخصوص در دل.

اطلا عات خاصی در باره او نداشتم تنها و تنها همان مطا لبی که در کتاب تا ریخ نوشته

 بودند.

این بهانه خوبی است برای این که مدتی سید جما ل الدین اسد آ بادی شو م

البته نه از نوع مر حومش.

((تنوع رو داشته با شید ومی دونم این آ قایونو عصبانی می کنه))

ابر ها دل می کنند ازآ سمان مهتاب خواهد شد؟

دردرون دست من این تکه یخ ها آ ب خواهد شد؟

من که افلیجم به زیر با راین شب لرزه ها شاید

آ ب حوض خانه در خواب لجن گنداب خواهد شد

تا ببینی ضجه هایم بی اثر بر جای می مانند

گودی چشمان من از داغ تو تا لاب خواهد شد

دستهایم رو به روی  آ سمان  مغلوب با رانند

با زهم گم می شو د جا پای تو سیلاب خواهد شد

پ ن۱:شاعر گفتی عاشقمی .منم گفتم شعرتو به اسم خودم چا پ می کنم

انصا فا از یه عاشق شعر که سهله جونم ممتنعه!!!

پ ن۲:اسم پیشنهاد ی جدید ایشان برای من بهتاش فریبا است که رد شد.

یه اسم هندی هم گفت که یادم نیست.

پ ن ۳:ایشون برای اینکه من خیلی احساس بد بختی نکنم اظهار عشق فر مو دن

(آ ره جون عمت )و گرنه من که می دونم ته دلش کیو دوست داره

پ ن۴:شعر یکی مونده به آخر ایشون توی وبلاگشون به عنوان یکی از چهل

شعر برگزیده از بین چهل و یکی؟ نه ششصد شعر در یکی از این کنگره های

 شعر انتخاب شده.

حتما شعرهای زیبای ایشون رو بخونید که با مطا لعه و تلاش جا یگاه ایشون در

 جلسات نقد شعر یزد در حال حاضر وا ضحه.

من روز زن رو به همه آ قایون از همین جا تبریک و یه کمی هم تسلیت می گم

چون می دونم اونا نه وجود زنو می تونن تحمل کنن

و نه اینکه زن نباشه!!!!

الهی بمیره واسه دلتون ........

برای در ک بهتر این مطلب قسمت قبل  یعنی خلا قیت 1

(آ یا همه می توانند نا بغه با شند) را بخوانید.

جنبه مردانه وجود ما به مثا به دهانه بیرون دهنده انرژی است.جنبه مؤ نث؛انرژی

 خلاق هستی را دریافت می کند و جنبه مذکر از طریق عمل کردن  در دنیا بیانش

 می کند ؛بدین ترتیب ما به خلاقیت می رسیم.جنبه مؤ نث ما از یک انگیزش  خلاق

بر انگیخته می شود  و آن را از طریق احساس  به ما منتقل می کند ،و مذکر با

 تکلم ،تحرک  و اعمال مناسب بر جنبه مناسب بر جنبه مؤ نث تا ثیر می گذارد.

برای مثال هنرمندی ممکن است با فکری الهام بخش برای نقاشی بر انگیخته شود.

(تصویری که مؤ نث اش به دست می دهد )و بلا فاصله به کار گاه خود برو د و

 قلم مویش را بردارد و شروع به نقاشی کند.(این عملا را مذکرش انجام داده)

به خاطر داشته باشید که اکنون درباره روندی درونی که  در هر یک از ما وجود

 دارد  صحبت می کنم.بعضی او قات مردم می پندارند  که من می گویم  مردها

 بایدبگذارند  که زنها برایشان تعیین تکلیف کنند!در و اقع  آنچه من می گویم

 این است که هر یک از ما باید بگذاریم الها ممان  ما را راهنمایی کند.

بعد بخواهیم که این را هنمایی را مستقیماً و بودن و اهمه دنبال کنیم.

طبیعت مؤ نث ،همان  فرزا نگی ،عشق و  چشم انداز روشن  است که از طریق

 احساس و آ رزو  بیان می شود.طبیعت مذکر  همانا  عمل کردنی توأم  با

خطر کردن است. 

برای بر آ وردن  امیال و نیا زهای مؤ نث.درست  مثل خطر کردن شو الیه به

خاطر با نویش.جنبه مردانه  از طریق تسلیم شدن به جنبه زنانه  و اقدامی که

 در حمایت جنبه زنانه  به عمل می آ ورد ؛ دردرون  ما یک  ساختار شخصیت

می سازد  که از انرژی  حساس و شهو دیمان  حمایت می کند.