می‌توانیم با در پیش گرفتن یک شیوه رفتاری مطلق و ثابت پس از کوتاه زمانی این شیوه رفتاری را در خود تثبیت کنیم و بگوییم: ((من این هستم)). این موضوع حتی با وجود آن‌چه انجام می‌دهیم بازتاب‌گر هویت و ارزش‌های واقعی ما نیست. با همه این‌ها گاهی ناگزیریم بین رفتار وهویت‌مان تمایز قایل باشیم. این که بگوییم من باختم  می‌تواند بیانگر یک حقیقت باشد اما این‌که کسی بگوید: ((من یک بازنده‌ام)) (به ضمیر اول شخص مفرد به عنوان بیان کننده هویت فرد توجه کنید) بدون تردید در واقع کاریکاتوری از خود ارائه داده است.

می‌توانیم این گفته را که)) : دوستش بدار تابتوانی رفتارش را تغییر دهی))  به پیش فرض امروز ربط دهیم. رفتارِ طبعا گوناگون و متغیر ما، اوضاع و شرایط متفاوت، و نیز چگونگی احساس و برداشت ما از چیزها در هر لحظه معین را منعکس می‌کند. گاهی ما می‌تواینم رفتاری مغایر با خصو صیات درونی خود بروز دهیم.

اما هویت پیچیده و چند وجهی ما سرشت گذرای رفتار لحظه‌ایمان را ندارد. بنا بر این می‌توانید خود را از رفتارتان مجزا کنید. اگر چه مسئول رفتار خود هستید اما نیازی نیست که آن‌را با هویتتان همانند کنید می‌توانید هر دوی آن‌ها را یعنی نحوه نگرش به خود به عنوان یک فرد و نوع رفتارتان را تغییر دهید.

مرا جعه کنید به کتاب ان ال پی در 21 روز

نوشته هری الدر و بریل هیتر

ترجمه علی شاد روح

"که ترجمه سختی هست چون فعل بودن انگلیسی در اون به حداقل رسیده!"