فعالیت نشان می‌دهدکه این شخص دچار نگرانی ودل‌مشغولی است. اونمی‌تواند خودش باشد؛ نمی‌تواند ساکت وغیر فعال باقی بماند. او از راه این فعالیت جنون ودیوانگی خود رابیرون می‌ریزد.

عمل زیباست. عمل به صورت واکنشی خودانگیخته بروزمی‌یابد. زندگی به واکنش نیازدارد؛ توهرلحظه بایدکاری بکنی؛ اما این فعل از لحظه‌ی حاضر نشات می گیرد. وقتی گرسنه‌ای درجستجوی غذایی هستی ووقتی تشنه‌ای به سوی چشمه آب می‌روی.خوابت که می‌آید به رخت‌خواب می‌روی. درواقع این کار ازروی موقعیت فعلی ازتوسر می‌زند. عمل خودجوش ویک پارچه است.

فعالیت هرگزخودجوش نیست. ازگذشته نشات می‌گیرد. شاید فعالیتی را که سال‌ها در خود اندوخته ای ‌هماکنون در تو به انفجار درآید و این هیچ ربطی به مو قعیت فعلی توندارد.

اگر ین فعالیت وجود داشته باشد تو آرام و قرار نداری. چه طور می‌توانی آرامش داشته باشی؟ چون نیازی وسواسی می‌خواهد تو را وادار کند کاری بکنی؛ حال این کار هرچه می‌خواهد باشد. در سراسر دنیا احمق‌هایی یافت می‌شوند که ورد زبانشان این است: ((هرکاری بکنی بهتر از هیچ است)).

و احمق‌های تمام عیاری هم وجود دارند که این ضرب المثل را ارائه داده‌اند که (( ذهن خالی لانه شیطان است)).

این طور نیست. ذهن خالی ماوای خداست. ذهن خالی زیباترین و نا‌ب‌ترین چیز در دنیاست. ذهن خالی چه طور می‌تواند ماوای شیطان باشد؟ شیطان نمی‌تواند به ذهن خالی راه یابد. این غیر ممکن است.

شیطان هرگز نمی‌گوید آرامش داشته باش او می‌گوید: ((چرا وقتت را تلف می کنی؟ یک کاری بکن! بجنب! عمرت می گذرد؛یک کاری بکن و همه آموزگارانی که چشم به بشریت دوخته‌اند به اینجا رسیده اند که ذهن خالی مجال می دهد که الوهیت به درون توراه یابد.

بایدمراقب این فعال بودن بود و این تو هستی که باید مراقب آن باشی چون من هرچه هم بگویم تا تو خودت در نیابی که فعالیت تو بی‌خود وبی ربط است از وجودش خبر دار نخواهی شد. تو چرا دست به فعالیت می‌زنی؟

هنگام سفر مردم را دیده ام که که کاری را بارها و بارها تکرار می‌کنند. من برای بیست وچهار ساعت بامسافری هم قطاربودم. اوروزنامه ای را بارها وبارها خواند چو سرگرمی دیگری پیدا

 نمی کرد. کسی که دریک کوپه محبوس است امکانات چندانی برای فعال بودن در اختیار ندارد. این بود که او مدام به همان روزنامه ور می رفت ومطالب آن را بارها وبارها می خواند و من که شاهد این صحنه بودم از خودم می پرسیدم این چه کاری است که این آدم میکند؟

 آیا ضرورتی وجود دارد؟ آنها وسواس دارند آنها نمی توانند آرام و غیر فعال باقی بمانند این برایشان غیر ممکن است به مرگ می ماند. آن ها باید فعال باشند و یک طوری سر خود را گرم کنند.

فعالیت وقتی است که عمل مناسبتی با مو قعیت ندارد به خودتان نگاه کنید تا ببینید نود درصد انرژی شما در انجام فعالیت های مختلف به هدر می رود و به همین دلیل است که وقتی لحظه عمل فرا می رسد هیچ انرژی برای تان باقی نمانده است. وقتی فردی آرام و خالی از اضطراب و وسواس است انرژی در درونش انباشته می شود و او انروزی را پس انداز می کند. این انرژی به طور خود کار در او ذخیره می گردد و با فرا رسیدن لحظه عمل جاری می شود. به همین هم عمل چنین جامع و کامل است. فعالیت همواره نا قص است زیرا مگر می توانید دربست خودتان را فریب دهید؟ حتی خودتان هم می دانید که این فعالیت شما بی فایده است و آن را برای فرو نشاندن التهاب درونی خودتان به دلایلی که حتی برای خودتان هم مبهم است انجام می دهید.

 اشو از کتاب خلاقیت

نیم فاصله ام خراب شده