انگار تو را گم كرده‌ام يا كه فراموش

جايي كه ستارگان پيدا مي‌شوند

 درچشم شب

نديدمت

و هرچه تلاش كردم به خاطرت نياوردم

لحظه‌هاي جاودانگي جا مي‌مانند از تمام لحظه‌هاي حال

كدام ستاره چشمك‌زن بودي؟ كدام ستاره ماندگار و من؟

پرنده‌هاي ماه

وقتي به من مي‌رسند خاموش مي‌شوند

راهي پرخطر چهره مي‌گشايد

 بي‌رمق

 از هرچه عشق ورزيدن

 كناره مي‌گيري

او يك هنرديگرهم دارد

       مرگ

 فروغ

در ردیف كارمندانش

- كسي از اخوان نمي‌پرسد؟

                    هرگز نمي‌داني

نامي را

 كه شهرتت را مديون آنی

        سكوت

آخرين حيله است

          گول

 مي‌زند

 همه زناني را كه زود رام مي‌شوند:

فروغي نبود

اگر نبود

مرد همه‌فن حريف هنر و ادبيات ما

        چنین ستايش مي‌شود

   زور

کسی چیزی نمی داند

گريه كن

اشك‌هايت را نديده است

       به جز درخت

مرد واقعی

        هرگز

کسی را نمی بوسد