لبخند پریزادی

هوش از سر من برده

از من شده ام خسته

بی من تر از اینم کنم

عشق است که می خواند

ما

ساکت و خاموشیم

پر کن خم این جان را لولی تر از اینم کن

راهم بنما ای عشق عابرتر از اینم کن