ی خالق مهربان

 مرا وسیله صلح وآشتی خود قرار ده                   

                                       تا آنجا که نفرت است، حامل عشق

        جایی که خطا کاری و بدی است ،حامل گذشت

                          جایی که نفاق است ،حامل یکرنگی

                                      جایی که شک است، حامل یقین

  جایی که نادرستی است ،حامل درستی

                                جایی که نا امیدی است ،حامل امید

جایی که تاریکی است، حامل نور

                    در جایی که غم است ،حامل شادی باشم

 پرورگارا:

 کمک کن

تا به جای تسلی خواهی تسلی دهم

به جای درک شدن درک کنم

زیرا پیدا کردن در گرو گم شدن است

با بخشش دیگران خود بخشوده می شویم

و در مرگ حیات جاودانه پیدا می کنیم...