روزبه روز
16 بهمن 
در اثر ناآگاهي و انتخاب نادرست از جهان‌بيني به جاي عشق حقيقي خواسته و ناخواسته به سمت شهوت كشيده شدم. برایم رابطه‌ی بين زن و مرد و رفتار آنها براي من معناي عشق مي‌داد. هر چند همين شهوت هم جزء كوچكي از عشق است. امروز عشق معناي وسيعي به وسعت نام مقدس خداوند دارد. در حقيقت عشق يعني خدا و خدا هم يعني عشق. امروز توانايي و ظرفيت در مقابل عشق دادن به اندازه‌ی قلبم است، بيشتر از آن ادعا مي‌باشد. عشق يعني دوست داشتن خود و دیگران و پذیرش هرچیزی به همان صورت که هستند، آرامش، صلح، خدمتگزاري، خيرخواهي، همدردي و همدلي و همزباني و تيمار و نوازش خود و همدردان، امروز ذهنم را از رنجش، حرص، نفرت، انتقام و شهوت جنسی و مقام و منصب خالي مي‌كنم. به خودم و ارزش‌هايم نگاه مي‌كنم و عميق‌ترين احساسات و علاقه را نثار خودم مي‌كنم و خودم را با تمام ارزش‌هاي والايم تقديم خداوند مي‌كنم. به كسي كه معناي عشق را در وجودم تبديل به حقيقت كرد. امروز در حضور حضرت عشق به زيبايي، سرور و شادي ايمان، بهبودي، پاك ماندن، آرامش، انرژي مثبت و تقسيم آن با ديگران مي‌انديشم. براي رسيدن به خداوند نيازي به جاي خلوت و تاريكي و پناهگاه يا بيابان ندارم. زيبایي جهان  راه ارتباطي من با خالقم مي‌باشد.
عشق زيباست!