شعله شمع هزاران سال است که با ماست.  وهمیشه شعله شمع با ویژگی‌های معنوی و جادویی خاصی همراه بوده و کاربردی متافیزیکی و مذهبی نیزداشته است. شعله‌ شمع را پاره ای از خورشید می‌پنداشتند که تاریکی به روشنائی تبدیل می‌کند و به همین دلیل نماد پاکی و نیکی‌ست. شمع نماد عنصر آتش نیز هست و در برخی از مراقبه‌ها بر شعله‌ زیبای شمع تمرکز می‌شود. تقریبادربیشتر  ادیان به دلایل گوناگون در فضاهای مذهبی‌شان شمع روشن می‌کنند. در آیین بودا، در معبد شمع می‌افروزند و شعله‌ شمع را سمبلی برای نور آموزش‌های بودا می‌دانند. بر مزار مردگان شمع روشن می‌کنیم تا در جهان تاریک پس از مرگ روشنایی داشته باشند. شمع نذر می‌کنیم تا خواسته هایمان برآورده شود. ازطرفی فوت کردن شعله شمع در تولدها هممراسمی جادویی‌ست. گفته اندکه دود شمع پس از خاموش شدن، آرزو راتانهایت  آسمان میبرد تا  آن آرزوبرآورده شود. دراین روش، نور شمع، نمادِ نور آرامش‌بخش و شفادهنده‌ الهی ا‌ست. این کارگاه را می‌توان مانند ریکی سنتی در درمان و شفا و مراقبه و نیایش به کار برد و حتا میتوان آن رابا سیستمهای دیگردرمانی مانند طبِ سوزنی، سنگ‌درمانی، رایحه‌درمانی، یوگا و غیره همراه کرد.